به روز واقعه تابوت ما زسرو کنید ×××× که میرویم به داغ بلند بالایی...

 
ن : حامد عسکری ت : ۱۳۸٥/۸/۱٠ ز : ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ

هر آنکه جانب اهل وفا نگه دارد

خداش در همه حال از بلا نگه دارد

سلام

می دونم خیلی بی معرفت شدم دیر به دیر میام .فعلا هم از غزل خبری نیست کم کم  دارم نگران میشم نکنه یه وقت خدا نکرده .... بگذریم جاتون خالی هفته گذشته توی تعطیلات عید فطر یه جایی بودیم تو شمال به اسم بلده خیلی خوش گذشت . از خونه قدیمی نیما یوشیج توی یوش هم بازدید کردیم واقعا فضاش یه جوری بود که آدمیزاد که هیچی سنگ رو هم شاعر می کرد. حالا می فهمم چرا نیما از خونه خودش توی دزاشیب تهران دل کند و به کوچه های سنگلاخی یوش پناه آورد. تو خونه نیما عکسهای جالبی هم از جوونی و خانواده نیما برای بازدید گذاشته بودن خداییش نیما هم بچه مایه داری بوده ها !

بگذریم ....

سفرنامه بلده باشه برای بعد. هر وقت اسم نیما رو می شنوم یاد این غزل محممود اکرامی می افتم  که بیت اول و آخرش رو می ذارم حالش رو ببرین :

سنگ بردار سرم می شکند

دارد از غم کمرم می شکند

مثل نیما پرم از در به دری

خواب در چشم ترم می شکند

                                                       یا علی مددی......

 


کلمات کلیدی :
.:: نظرات () ::.


 

Powered By persianblog.ir Copyright © by 842
This Themplate  By Theme-Designer.Com