به روز واقعه تابوت ما زسرو کنید ×××× که میرویم به داغ بلند بالایی...

غزل
ن : حامد عسکری ت : ۱۳۸٦/٩/۱٩ ز : ۳:٢٤ ‎ق.ظ

هم اول او....

سلام این غزل رو همین الان تموم کردم (به زمان ارسال یادداشت توجه فرمایید) اگه عیب ایرادی داشت به حساب عجله ای بودن بذارید  امیدوارم خوشتون بیاد

از دست من و قافیه هایم گله مند است                                                                          ماهی که دچارش غزلم بند به بند است

مو فندقی چشم سیاهی که لبانش                                                                                مرموز ترین عامل بیماری قند است

زیبایی مواج پس پلک بنفشش                                                                                       دلچسب تر از اطلسی و شاه پسند است

سیب است که از دامنه ی رود می آید؟                                                                        یا نه... گل سر بسته به موهای کمند است؟

دارایی من ـ چند کلاف غزل ـ  از تو                                                                            شیرینی لبخند تو ـ یک جرعه ـ به چند است؟

دیماه رسیده است ومن زخمی و سردم                                                                       لبخند بزن خنده ی تو گرم کننده است  

از ما گله کم کن که بپاشیم غزل را                                                                                پیش قدم پاشنه هایی که بلند است

نمی دونم دلیل گذاشتن اون عکس چی بود بهر صورت اگر انسان قبولمون کنید جایز الخطاییم ........ 


کلمات کلیدی :
.:: نظرات () ::.


 

Powered By persianblog.ir Copyright © by 842
This Themplate  By Theme-Designer.Com